شیوه پیاده روی - اربعین

مطالب مشابه

یک 12 نظر

  1. 1

    lمهدي

    باسلام و التماس دعا
    نزدیکترین مسیر جهت رسیدن به اتوبان نجف کربلا یعنی مسیر پیاده اینست که از باب قبله حضرت امیر مستقیم بیاییم (از داخل بازار )و به میدان امام علی برسیم،سپس همین مسیر را (شارع کوفه یا شارع امام علی) مستقیم ادامه (حدودا۱۰ دقیقه) دهیم تا میرسیم به دانشگاه اسلامی نجف (۵دیقه) و باز همون مستقیم رو ادامه میدهیم و یک سه راهی را رد میکنیم (حدودا ۵ دیقه) و بازم مستقیم حدود ۳ دقیقه مرسیم به سه راه دوم ،و به دست چپ شارع کرار که تابلو هم دارد میپیچیم اون هم حدود ۵ دیقه.یعنی از جلوی حرم حضرت تا این نقطه با پای پیاده نه تند نه اهسته و با احتساب ازدحام بازارحدود ۴۰ دیقه رسیدیم.خیابان کرار را تا انتها طی میکنیم(حدودا ۲۵دیقه) و خود به خود به اتوبان، یعنی مسیر اصلی پیاده می افتیم.و پیاده روی و موکبهای فراوان طول مسیر و نذری ها و چایها و قهوه های تلخ عراقی و تاولهای پا و نمازهای جماعت اول وقت همراه با برادران عراقی در طول مسیر وگذشتن از سیطره کربلا که گمان میکنی دیگر چیزی نمانده و یک پیچ به سمت راست و چشمان گریان خودت که بادیدن گنبد قمر بنی هاشم بی اختیار می بارند و انجا مطمئن میشوی تو هم دعوتنامه داشتی …. انشا ا…

    پاسخ
    1. 1.1

      مدیر سایت

      باب قبله که به شارع الرسول میرسه؟؟؟

      پاسخ
      1. 1.1.1

        lمهدي

        کبلایی اصلاح میکنم باب ساعت یا همون درب بازار
        تشکر یاداوری کردی.

        پاسخ
    2. 1.2

      حسین نظری

      از حرم امام علی تا اول اتوبان حدودا نیم ساعت هست. مسیرهای مختلفی هم میشه رفت.

      پاسخ
  2. 2

    خاتم قانعی

    اربعین سال گذشته به نیت پیاده روی ازکاظمین به کربلابه عراق رفتم وبعلت بیماری شدیدقسمت نشدکل مسیرراپیاده برم.اماخودم رااربعین به حرمین شریف رسوندم.امسال هم تصمیم دارم ازنجف اشرف طی طریق بطرف کربلا کنم.دعاکنیدبتوانم بع آرزوم برسم ونایب الزیاره شماعزیزان باشم.التماس دعا

    پاسخ
  3. 3

    خاتم قانعی

    حاتم قانعی هستم

    پاسخ
  4. 4

    حاتم قانعی

    ازاینکه بعضی ازحروف رااشتباه زده ام پوزش میطلبم.

    پاسخ
  5. 5

    ناصرصرفی

    سلام من امسال اربعین توی مراسم بودم. و به لطف خدا از حرم حضرت علی تا حرم حضرت ابولفضل پیاده رفتم.قابل وصف نیست. بنظر من از معجزات الهی هست که این همه مردم ساماندهی میشن وگر نه کار هیچ دولت و ارگانی نیست .بهتون توصیه میکنم از الان برا سال دیگه برنامه ریزی کنید .اگه رفتین ما را هم دعا کنید.

    پاسخ
  6. 6

    قاسمی

    این نکته رو هم بنویسید ک پیش ستون های با شماره های رند شلوغ است و معمولا همه پیش اونها قرار می زارند. مثلا ب جای اینکه ۳۰۰ قرار بزارند ۳۰۳ قرار بزارند که توی شلوغی پیش ستون های رند پیدا کردن همگروهی ها مشکل است

    پاسخ
  7. 7

    معین

    دقیقا ما سال اول ۵۰تا۵۰ میرفتیم و اونجا وقتی بقیه هم گروهیا رو میدیدیم حرکت میکردیم. ویا مسیول گروه میموند تا بقیه ک عقب تر هستن برسند و بقیه میرفتن. اینجوری هم کمتر خسته میشدیم هم اینکه توی کل مسیر از بقیه هم گروهامون خبر داشتیم. البته گروهمون۱۰نفره بود. هرچه تعدادنفرات بیشتر باشه سختیش بیشتره.
    سال دوم دو نفری حرکت میکردیم اونم مزایای خودش رو داشت.حس و حال معنویش برای من خیلی بیشتر بود. فقط گاهی جای مناسب برای خواب پیدانمیکردیم. وچون مردی همراهمون نبود نمیتونستیم به خونه اهالی اون مناطق بریم.

    ولی سال سوم تو گروهای۸۰ نفری حرکت میکردیم. که واقعا سخت وخسته کننده بود. و هم اینکه کمی حس و حال معنوی آدم رو میگرفت.
    بنابراین طبق تجربه من هرچه تعداد نفرات کمتر باشه بهتره. والبته توی ستون های مختلف میشه قرارگذاشت و بقیه رو پیداکرد.
    واینکه دوستان برای رسیدن به مقصد هیچ عجله ای نداشته باشن. اونجا یه مسیر معمولی نیست پس تا جایی که امکان داره از مسیر استفاده کنند.
    والبته یه چیز دیگه هم بگم اونم اینکه درسته که درطول روز شور و هیجان خاصی توی مسیر هست ولی شبهای اون مسیر هم خالی از لطف نیست. حتما طی طریق توی شب که معمولا اکثرا دارن استراحت میکنند رو امتحان کنند. حس و حال عجیبی داره.

    پاسخ
  8. 8

    هاشم

    از جلو حرم امام علی (ع) بسمت وادی السلام از اونجا ستونها شماره داره تا ستون ۱۸۱

    پاسخ
  9. 9

    اکرمی

    با سلام. من امسال۹۴ برای اولین بار زائراربعین بودم همراه خانواده – بع داز خروج از حرم حضرت علی(ع)-از جاده بین قبرستان وادی السلام رفتیم تارسیدیم به اتوبان نجف کربلا دقیقاً یادم نیست عمود چندم بود که وارداتوبان شدیم .راه خوبی هم بود واکثر منازل بعد از قبرستان که دو طرف کوچه ها بود پذیرائی تمیز وسالم از زائرین انجام دادند یعنی ناهار درمنزل آماده کرده بودند کباب با سبزی لای نان داخل نایلون در بسته توزیع می کردند. خوب بود -خدا ر وشکر خاطره خوبی بود .خاطرات سفرنامه رو کامل نوشتم انشالله قصد دارم بصورت کتاب چاپش کنم.

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Hosted by Webramz Hosting